Nasiono cisa
Ciekawostki
? :)
Galeria
Kładka przez torfowisko w rezerwacie
News
Leon Wyczółkowski
Sztuka
Grupa turystów odwiedzających rezerwat zimą
Zwiedzanie
Kierunkowskaz ze szlakami rowerowymi wokół rezerwatu
Linki
Sosny blizniaczki
Home
|Gatunek|
|Ciekawostki| |Cis w Polsce|

Systematyka:


  • Królestwo: Rośliny
  • Gromada: Nasienne
  • Klasa: Nagonasienne
  • Rząd: Cisowce
  • Rodzina: Cisowate (Taxaceae)
  • Rodzaj: Cis (Taxus)
  • Gatunek: Cis pospolity (Taxus Baccata L.)



Pokrój:


Pokrój - w tym przypadku cis rosnący w pełnym oświetleniu drzewo lub krzew, zwykle nie przekraczający
wysokością 20 m. Korona o różnorodnym kształcie,
szeroka, stożkowata, jajowata lub kulista.
Pień przeważnie od ziemi rozgałęziony.
Przez zrośnięcie się kilku pni u starszych
drzew tworzą się często grube pnie pozorne,
z głębokimi, nieregularnymi bruzdami.



Pędy:


przez długi czas pokryte zieloną korą.



Igły:


Igły stoją na wyprostowanych pędach promieniście;
na gałązkach bocznych ułożone grzebieniasto.
Mają 1-3,5 cm długości, 2-3 mm szerokoci,
są płaskie, miękkie, delikatnie zaostrzone,
z podstawą zwężoną w krótki ogonek; od góry
ciemnozielone, błyszczące, z wystającym,
wypukłym nerwem pośrodku, od spodu jasnozielone.
Trwałość igieł 5-10 lat.



Kwiaty:


Kwiaty męskie (IV,V): drzewo dwupienne.

Kwiaty pojedyncze w kątach liści;
męskie liczne na spodzie gałązki, kuliste, żółte o
wielkości 3-4 mm; żeńskie o wielkości 1-2 mm, zielone
(podobne do pączków liściowych).



Nasiona:


(IX,X): jajowate, początkowo zielone, później ciemnobrązowe,
o twardej łupinie; otoczone po dojrzeniu jaskrawoczerwoną,
mięsistą, kubkowatą osnówką (arillus) o średnicy 8-10 mm.



Drewno:


Kora cisa bardzo ciężkie, twarde, bardzo trwałe z brunatno - czerwoną
twardzielą i wąskim żółtawym bielem bez przewodów żywicznych.
Drewno odznacza się dobrymi właściwościami mechanicznymi i
technicznymi, pięknym rysynkiem.



Kora:


cienka, czerwonobrązowa albo szarobrązowa, cienko łuszcząca się.



Występowanie:


Europa, północna Afryka, Kaukaz, Azja Mniejsza.



Siedlisko:


od nizin pośrednie partie gór.
W Alpach do 1400 m n.p.m., głównie z zasięgu klimatu oceanicznego
(wilgotny z łagodnymi zimami); najczęściej pojedynczo w podszyciu
lasów liściastych, preferuje gleby żyzne, świeże, bogate w wapń,
luźne, rośnie w wąwozach i na stromych zboczach. Wrażliwy na mrozy
i wiosenne przymrozki. Drzewo cieniolubne, głęboko korzeniące się.